Djemila Benhabib – algierska pisarka i dziennikarka laureatką Międzynarodowej Nagrody Laickości 2012

NIna_Bluźnierstwo2

Fotorelacja z ceremonii wręczenia nagrody

8.10. 2012 r. w siedzibie paryskiego magistratu Hotel de Ville odbyła się ceremonia wręczenia Międzynarodowej Nagrody Laickości, przyznawanej corocznie za zasługi w działalności o na rzecz laickości. Tegoroczna nagroda przypadła w udziale dwóm kobietom: algierskiej pisarce i dziennikarce Djemili Benhabib oraz polityczce, francuskiej senatorce Françoise Laborde.

Photo: François Gervais

Djemila Benhabib jest mieszkającą w Quebecu algierską pisarką i dziennikarką oraz działaczką na rzecz laickości, autorką książek m.in. „Moje życie w kontrze do Koranu” i „Żołnierze Allaha w natarciu na Zachód”.

W trakcie uroczystości Djemila Benhabib wygłosiła apel o demokratyczną czujność w sprawie laickości i praw kobiet na świecie. Duża część wystąpienia laureatki była poświęcona ostatnim wydarzeniom w świecie arabskim i ich wpływowi na status i sytuację kobiet w tym regionie świata. Autorka spędziła wiosenne miesiące w Afryce Północnej, w tym w Tunezji i Egipcie, zbierając materiały do swojej kolejnej książki „Kobiety wiosną”, której premiera jest spodziewane w przyszłym miesiącu.

Djemila Benhabib zdobyła popularność swoją książką Moje życie w kontrze do Koranu (Ma vie à contre-Coran) : kobieta daje świadectwo o islamistach. Autorka przedstawia w niej islamski fundamentalizm z ogromną odwagą, ostrością spojrzenia i dojrzałością analizy. Opowiadając o przejmowaniu władzy w Algierii przez islamskich fundamentalistów, wyraża zdecydowane potępienie dla ich ataków na wolną myśl, wolność ekspresji oraz na życie intelektualne, artystyczne i seksualne. Na tle narracji o swoim życiu Djemila Benhabib ukazuje także wzrost integryzmu muzułmańskiego poza światem muzułmańskim i jego dążenie do zdominowania społeczeństw w krajach przyjmujących, w których wspólnoty muzułmańskie stają się zakładnikami fundamentalizmu religijnego.

W swojej drugiej książce “Żołnierze Allaha w natarciu na Zachód” autorka analizuje narodziny fundamentalizmu islamskiego w Egipcie i jego sojusze z Zachodem, jak również postawę multikulturalistycznej lewicy.

Djemila Benhabib jako jedna z pierwszych piętnowała “zatrute sojusze Zachodu, gotowego na wszystko, byleby pozbyć się komunizmu”, Zachodu, który jednak nie musiał czekać długo na to, by jego rzekomy sojusznik obrócił się przeciwko niemu. Jako jedna z pierwszych, Djemila wydała wojnę taktyce „rozsądnych dostosowań -, tchórzliwemu, obłudnemu i krótkowzrocznemu pomysłowi na funkcjonowanie Islamu w demokratycznym państwie. Jest także Djemila jedną z nielicznych przedstawicielek lewicy, która nie zdezerterowała z terenu laickości, kiedy trzeba było jej bronić przed islamistami. Nie wahała się demontować taktyk islamistów, krzyczących o Islamofobii albo neokolonialiźmie przy najmniejszej próbie krytyki. Trzeba było dużej odwagi, ale także jasności myślenia, żeby kontynuować walkę o emancypację w tych warunkach.

Djemila, która musiała uciekać z Algierii wraz ze swoimi rodzicami, skazanymi na śmierć przez islamistów, wcześnie na własnej skórze odczuła zagrożenia płynące ze strony fundamentalizmu religijnego dla podstawowych wolności i praw człowieka, a w szczególności dla praw kobiet. Jej refleksja oparta na osobistym doświadczeniu przemawia z wielką mocą na rzecz świeckiego państwa jako niezbędnego warunku do istnienia demokracji.

Nina Sankari jest feministką i wolnomyślicielką zaangażowaną w działalność na rzecz świeckiego państwa i praw kobiet w Polsce i za granicą. Przewodnicząca Europejskiej Feministycznej Inicjatywy w Polsce, członkini zarządu europejskiego IFE-EFI, członkini zarządu Warszawskiego Oddziału Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów, współzałożycielka Międzynarodowego Stowarzyszenia Wolnej Myśli. Korespondentka z Polski w Internetowym piśmie Egalite, publikowana także w La Raison, piśmie Libero Pensiero Giordano Bruno, Feminotece, Racjonaliście.

1
  

About admin

Administrator
Bookmark the permalink.

Comments are closed.