Czy NOMA ma sens? – Obejrzyj, wysłuchaj, zadaj pytanie, skomentuj…

Dzień Dobry Państwu,

Zapraszamy do obejrzenia debaty: Czy NOMA ma sens?

Czy nauka i religia stanowią rozłączne magisteria? Czy istnieje granica pomiędzy faktami a wartościami? Czy nauka może wypowiadać się na temat tego jak żyć? Czy może nieść etyczny postęp?

Debatowali (w porządku alfabetycznym):
prof. Ernest Bartnik, dr Aneta Brzezicka, prof. Andrzej Elżanowski

WSZYSTKIE CZĘŚCI DEBATY – LINK

Zapraszamy do zadawania pytań i komentowania (prosimy o wypowiedzi zgodne z regulaminem).
Uczestniczący w debacie paneliści zostaną poproszeni o odpowiedź na Państwa pytania i ustosunkowanie się do komentarzy.

0
  

About admin

Administrator
Bookmark the permalink.

2 comments on “Czy NOMA ma sens? – Obejrzyj, wysłuchaj, zadaj pytanie, skomentuj…

  1. George-Michael on said:

    Temat bardzo interesujący, ale trzeba mieć dużo samozaparcia, jak ja, żeby wysłuchać w Internecie całą dyskusję w 9 odcinkach, z powodu fatalnej jakości realizacji.

    *Dźwięk, prawdopodobnie z mikrofonu zintegrowanego z kamerą, o słabym natężeniu i zniekształcony; z panelistów (dobrze słyszalny tylko prof. Ernest Bartnik);
    *Większość wypowiedzi z sali niezrozumiałych dla odbiorcy w Internecie, ale również dla panelistów (prof. Andrzej Elżanowski „nadstawiał ucha”);
    *Plastikowa 1,5l butelka w głównym planie, zasłaniała na zmianę twarze prof. Ernesta Bartnika, dr Anety Brzezickiej, odwracając uwagę;

    Najprostsze rozwiązania:
    >mikrofon (lub dwa) na długim drucie,
    >napisy (tzw. lista dialogowa) w przypadku niezrozumiałych, lub słabo słyszalnych wypowiedzi z sali,
    >plan realizowany ze statywu (a nie z wysokości kolan operatora),
    >mniejsze buteleczki na stole panelistów, najlepiej po jednej dla każdego, zgodnie z ich preferencjami (z gazem lub bez). :-)

    Wstyd z powodu dyskwalifikującej jakość powoduje, że rozpowszechnianie wśród znajomych jest wykluczone.

    Wielka szkoda!

    • Bardzo serdecznie dziękujemy za uwagi (w pełni uzasadnione). Poprawimy się.

      Pozdrawiam,
      Katarzyna